Walia pod Warszawą. Jak Jan Komasa wykorzystał technologię XR w filmie Dobry chłopiec

Polsko-brytyjska koprodukcja z udziałem Stephena Grahama powstała w 80 procentach w studiu w Sękocinie

Kiedy ekipa filmu „Dobry chłopiec” przystąpiła do realizacji scen osadzonych w walijskim domu, nie rezerwowała biletów do Cardiff. Zamiast tego transport ruszył na południe od Warszawy – do Sękocina. To tam znajduje się studio otoczone gigantycznymi ścianami z ekranów LED, gdzie na kilkuset metrach kwadratowych powołano do życia walijski krajobraz: surowe wzgórza, niebo o precyzyjnie dobranej porze dnia i deszcz generowany na życzenie. Około 80 procent zdjęć do finalnego obrazu powstało właśnie w tej przestrzeni. Widz siedzący w kinie nie ma najmniejszych powodów, by podejrzewać mistyfikację – i to jest największy sukces tej produkcji.

Nowy projekt Jana Komasy to dowód na to, że polska infrastruktura filmowa osiągnęła poziom globalny. Współpraca z legendarnym producentem Jeremym Thomasem oraz aktorami takimi jak Stephen Graham i Andrea Riseborough potwierdza, że technologia w polskich studiach potrafi dziś udźwignąć najbardziej wymagające międzynarodowe projekty.

Zalety technologii XR w produkcji filmowej i koniec ery green screenu

Przez dekady standardem w kinie był green screen – jednolite zielone tło, które aktor musiał wypełniać wyobraźnią, czekając miesiącami na cyfrowe efekty w postprodukcji. Choć finalny obraz bywał doskonały, praca na planie przypominała grę w próżni. Technologia XR (Extended Reality) całkowicie odwraca tę logikę. Aktor widzi realne, cyfrowe środowisko wokół siebie i naturalnie na nie reaguje. Co kluczowe, oświetlenie pochodzi bezpośrednio z ekranów LED. Jeśli na wyświetlanym pejzażu słońce świeci z lewej strony, cienie na twarzy aktora układają się idealnie bez ingerencji grafików.

Dla Jana Komasy i operatora Michała Dymka – autora zdjęć do takich hitów jak „IO”, „Prawdziwy ból” czy „Dziewczyna z igłą” – zmiana ta nie była jedynie technologiczną nowinką. Chodziło o warsztat. Intymny thriller psychologiczny nie wybacza fałszu. Każde nienaturalne światło mogłoby zniszczyć autentyczność emocji. XR dało twórcom pełną kontrolę nad otoczeniem, którą wcześniej można było osiągnąć wyłącznie podczas kosztownych i logistycznie trudnych wyjazdów w plener.

TVN XR Studio w Sękocinie jako polski hit eksportowy i potęga Unreal Engine

Obiekt w Sękocinie to obecnie jedno z największych i najnowocześniejszych studiów XR w Europie. Dysponuje zaawansowanym systemem ekranów wysokiej rozdzielczości wspieranych przez silnik Unreal Engine, który w czasie rzeczywistym reaguje na każdy ruch kamery. Kompetencje budowane przez lata przy produkcjach wewnętrznych TVN Warner Bros. Discovery służą dziś projektom o zasięgu światowym.

Jarosław Potasz, odpowiedzialny za produkcję w TVN Warner Bros. Discovery, podkreśla, że rozwijana w Polsce infrastruktura to realny element polskiego soft power. Fakt, że polsko-brytyjska koprodukcja z nominowanymi do Oscara producentami powstaje pod Warszawą, a widz przyjmuje ją jako film o walijskiej prowincji, mówi sam za siebie. Polska przestała być jedynie tanim zapleczem dla zagranicznych ekip. Stała się partnerem technologicznym, który aktywnie współdecyduje o estetyce współczesnego kina.

Thriller Dobry chłopiec i paradoks pełnej kontroli nad cyfrowym obrazem

Istnieje pewna przewrotność w procesie powstawania tego filmu. „Dobry chłopiec” to opowieść o braku kontroli – o nastolatku wyrwanym ze swojego świata i zmuszonym do funkcjonowania w obcej przestrzeni. Tymczasem studio, w którym go kręcono, oferuje twórcom absolutną władzę nad każdym atomem obrazu: od natężenia opadów po kąt padania promieni słonecznych. Ten paradoks okazał się niezwykle twórczy. Aby wiarygodnie pokazać człowieka pozbawionego steru nad własnym losem, ekipa potrzebowała pełnej kontroli nad wizualną tkanką filmu.

Technologia XR staje się dziś dla kina tym, czym montaż był sto lat temu. To nie tylko nowe narzędzie, ale zmiana całego języka opowiadania. Kiedy Komasa i Dymek używają jej tak umiejętnie, że pozostaje ona dla widza niewidoczna, oznacza to, że polscy twórcy ten język już w pełni opanowali. Natomiast reszta branży dopiero zaczyna wyciągać wnioski z tej lekcji.